Hâmî-i Âmidî

Hâmî-i Âmidî kimdir?

Hâmî-i Âmidî, asıl adı Ahmed olan, 18. yüzyılda yaşamış Diyarbakırlı bir divan şairidir. Şehrin eski adı Âmid'e dayanan "Âmidî" nisbesiyle tanınır. Hayatının önemli bir kısmını devlet kâtipliğiyle geçirdi ve geride kaside, gazel ve tarih manzumelerinden oluşan bir Divan bıraktı. TDV İslâm Ansiklopedisi'nde kendi adına bir madde bulunur.

Doğumu ve eğitimi

1090 (1679) yılında Diyarbakır'da doğdu. Semerkantlı Derviş Âgâh'tan ders aldı; yine şair olan İbrâhim Hâşim'den hat öğrendi.

Kariyeri

Bir süre İstanbul'da çeşitli devlet adamlarının yanında kâtiplik yaptı. 1718-1726 yılları arasında Köprülüzâde Hacı Abdullah Paşa'nın divan kâtibi olarak Van, Erzurum ve Diyarbakır'da görev aldı. Tebriz'in alınması sırasındaki hizmetleri karşılığında 1725'te hâcegânlık rütbesine yükseltildi.

Eserleri

Divan'ında on beş kaside, altmış iki gazel, on altı tarih manzumesi ve başka nazım şekillerinde şiirler yer alır. 375 beyitlik uzun bir kasidesi ile 1743'te yaşadığı bir hırsızlık olayını anlatan 121 beyitlik lâmiyyesi dikkat çeker. Edebiyat tarihçileri onu Nef'î, Nâbî ve Nedîm'in etkisinde kalmış, ikinci derecede bir şair olarak değerlendirir.

Diyarbakır için önemi

Hâmî, Osmanlı döneminde Diyarbakır'ın yetiştirdiği divan şairleri zincirinin 18. yüzyıldaki halkalarından biridir. Hem doğduğu hem öldüğü şehir Diyarbakır'dır ve bir dönem şehirde idari görev üstlenmiştir.

Son yılları

1160 (1747) yılında Diyarbakır'da öldü.