Seydiler

Seydiler, 20 Mayıs 1990'da Resmî Gazete'de yayımlanan 3644 sayılı "130 İlçe Kurulması Hakkında Kanun" ile ilçe oldu.

Kurtuluş Savaşı'nda İnebolu'dan Ankara'ya uzanan cephane yolu bu bölgeden geçiyordu. Şerife Bacı, Aralık 1921'de cephane taşıyan bir kağnı kolunda kış koşullarında donarak hayatını kaybetti. Cephaneyi kendi örtüsüyle koruduğu, bebeğinin ise kurtarıldığı anlatılır. Her yıl Seydiler'de anma törenleri düzenlenir.

Coğrafya

İlçe merkezi ve bazı köyler düzlükte, diğer köyler ormanlık alandadır. Başlıca akarsular Devrekani, Mancılık ve Takazlar çaylarıdır. Yazın bazı dereler kurur. Karaçam, köknar, meşe, kavak ve söğüt yaygın ağaçlardır.

İklimde karasal ve Karadeniz özellikleri birlikte görülür. Kışlar sert geçer. Ekonomi tahıl ve şeker pancarı tarımına, büyükbaş hayvancılığa ve arıcılığa dayanır. İlçede un fabrikaları, mermer işleme ve süt ürünleri tesisleri bulunur.

Seydiler'de neler görülür?

• Şehit Şerife Bacı anma alanı: Her yıl Milli Mücadele'nin kadın kahramanı için anma programı yapılır.
• Seyyid-i Zülfikar Camii: Merkez Çayır Mahallesi'ndedir. İlçenin bilinen en eski Türk yapısı kabul edilir.
• Beyler Barajı çevresi: Baraj gölünün ilçe iklimini bir ölçüde yumuşattığı belirtilir.
• Ormanlık yaylalar: Yayla, Demirciözü ve Ayvatlar köyleri çevresinde kırsal konaklama yapılabilir.

Köy ve mahalleler

İlçede 15 köy ve tek belediye bulunur.

Yöresel ürünler

• Süt ve et ürünleri: Büyükbaş hayvancılık ilçenin başlıca geçim kaynağıdır.
• Bal: Arıcılık yaygındır.
• Yemekler: Etli ekmek, banduma, tarhana çorbası, cızlama, ekşili pilav ve tirit.

Yönetim

İlçede bir belediye bulunur. TÜİK ADNKS 2025 verilerine göre ilçe nüfusu 4.639'dur.